• Buscador.
• Correo Electrónico.
• Grupos o listas de correo.
• Calendar.
• Reader.
• Docs.
• Maps.
• Picassa.
• Youtube / Google Video.
• Traductor.
• Blogger.
• Sites.
• Talk.

Wikipedia

En 1969 a axencia norteameriacana de proxectos de investigación avanzada (Advanced Research Projects Agency) recibiu o encargo de proxectar un sistema de interconexión de ordenadores que debia poder resistir a destrucción de parte da súa infraestructura a causa dun posible ataque, de forma que dous nodos calquera puideran seguir conectados sempre que houbera algunha ruta que os unira. Debía usar a conmutación de paquetes e topoloxía mallada.

Estándares de Internet

• IETF. (Internet Engineering Task Force). Grupo de Traballo en Inxeniería de Internet. É unha organización internacional que ten como obxetivo contribuir a inxenería de internet, actuando en diversas areas.

• RFC’s. (Request For Comments). Son unha serie de notas sobre Internet que comenzaron a publicarse en 1969. Cada unha de elas individualmente é un documento cuio contido é unha proposta oficial para un novo protocolo da red Internet que se explica con todo detalle para que no caso de ser aceptado poida ser implementado sen ambigüedades.

Capas e protocolos do modelo TCP/IP.

1. Aplicación. Encargada de interactuar co usuario. Debe ser un entorno amigable, cómodo, eficiente, pouco lioso… existen dous tipos de interfaz:

• Interfaz de usuario en linea de comandos (LUI).

• Interfaz gráfico de usuario (GUI).

Protocolos:

• TELNET. Encargado de controlar equipos remotamente. RFC 854 (Español)
• SSH. Encargado de controlar equipos remotamente de forma segura (utiliza a información cifrada). RFC 4251
• HTTP. HyperText Transfer Protocol. É o protocolo utilizado polo servizo www para a transferencia de sitios web. RFC 2616
• HTTPS. Protocolo de Transferencia de Hipertexto. Protocolo destinado a transferencia segura de datos de hipertexto (versión segura http). RFC 2818
• FTP. Protocolo de Transferencia de Ficheiro. Encargado de levar a cabo o intercambio de ficheros entre equipos distantes que se encontran conectados a rede. RFC 959 (Español)
• SMTP. Protocolo Simple de transferecia de Correo Electrónico. É o protocolo utilizado entre servidores de correo coa finalidade de transferir o correo electrónico o servidor destinatario. RFC 2821
• POP. Protocolo de Oficina de Correos. Utilizado para conectar o cliente a un servidor de correo. RFC 1725
• SNMP. Protocolo Simple de Xestión de Redes. É un protocolo utilizado para a administración e xestión remota dos dispositivos de rede. RFC 3410
• DNS. Domain Name Server. Encargado de realizar a conversión de nomes de dominio a direccións IP ou inversa. RFC 1034 (Español)

2. Transporte. Trocea a mensaxe en paquetes e engade unha cabeceira co número de secuencia, número de porto de orixe e número de porto de destino. Os protocolos desta capa son o TCP (Transmision Control Protocol) necesita conexión previa e o UDP (User Datagram Protocol) non necesita conexión previa.

3. Rede. Identifica o equipo de orixen/ destino mediante o uso de direccións IP e o encamiñamento dos paquetes. O protocolo desta capa é o IP (Internet Protocol).

4. Enlace. Dividese en:

• LLC. Control de enlace lóxico.

Ten como función detectar erros para iso utiliza as técnicas de bits de paridade e uso de códigos cíclicos (CRC).

Outra das función é o control de fluxo, para iso utiliza :

• protocolo de parada e espera. Envia unha trama, non envia a seguinte ata non recibir unha confirmación do receptor. Problema: tempo excesivo.

• protocolo de ventá deslizante. As tramas viaxan simultáneamente, varias tramas e paquetes de confirmación.

• MAC. Control de acceso o medio. Para que non se produzan colisións utiliza as seguintes técnicas:
  • IEEE 802.3 (Ethernet). CSMA/CD 1 persistente. Comproba se está sendo usado o canle, persiste ata que se desocupa. Se hai unha colisión detectaa e para a transmisión.
  • IEEE 802.11 (WLAN). CSMA/CA. Non detecta colisións.
    • Ventaxas: ahorro no coste e movilidade.
    • Inconvintes: velocidade, facilidade de intervir o medio, maior número de erros.

5. Físico. Transmisión de bits, aspectos electrónicos, conectores, características de medios de transmisión.

Para iso posicionaremonos na carpeta home e pediremos ser supervisor. Escribiremos:

• cd ..
• su

Escribiremos o contrasinal. Para crear a carpeta poremos:

• mkdir DATOS

Se escribimos ls veremos que aparece a carpeta creada.

Agora crearemos dentro da carpeta DATOS as carpetas Publico e Grupos.

Dentro da carpeta Grupos creamos ASI e Audiovisual.

Ahora dentro de ASI creamos Redes.

Agora crearemos grupos: asi e audiovisual. Escribiremos:

• addgroup asi

• addgroup audiovisual

Para visualizar os grupos escribiremos

• more /etc/group

Agora o grupo asi asignaremoslle a carpeta ASI e o grupo audiovisual asignaremoslle a carpeta Audiovisual.

• chown root:asi ASI

• chown root:audiovisual Audiovisual

Agora axustaremos os seguintes permisos.

Para iso escribiremos:

• chmod 775 DATOS
• chmod 777 DATOS/Publico
• chmod 775 DATOS/Grupos
• chmod 770 DATOS/Grupos/ASI
• chmod 770 DATOS/Grupos/ASI/Redes
• chmod 770 DATOS/Grupos/Audiovisual

Agora creamos os usuarios marta e pepe. Escribimos:

• adduser marta

• adduser pepe

Incluiremos a marta no grupo asi e a pepe no grupo audiovisual. Escribiremos:

• adduser marta asi

• adduser pepe audiovisual

Agora comprobaremos que marta e pepe estan no seu grupo. Escribiremos:

• more /etc/passwd

Por ultimo borraremos todo o creado.

• os usuarios.

• os grupos

• e as carpetas

]]> http://vrvanessa.wordpress.com/2009/02/19/sistema-de-ficheros-comandos/feed/ 0 vrvanessa http://vrvanessa.wordpress.com/2008/12/11/modelo-osi/ http://vrvanessa.wordpress.com/2008/12/11/modelo-osi/#comments Thu, 11 Dec 2008 12:33:52 +0000 vrvanessa http://vrvanessa.wordpress.com/?p=304 ]]> Breve historia.

O modelo OSI xurdiu co fin de promover a creación dunha serie de estándares que especificaran un conxunto de protocolos que foran independentes do fabricante que o implantara. A organización que o propuxo foi o estándar ISO basándose no modelo de IBM o SNA.

Ventaxas:

• Definición teórica do modelo de arquitectura de rede.

Inconvintes:

• Chegou demasiado tarde.
• Redundante.  Levan a cabo funcións similares en distintas capas.
• Non existe un equilibrio entre as funcións que realizan as capas, estando algunhas de elas sobrecargadas e outras apenas fan nada.

Capas:

• Física. Está ligada coa transmisión de bits. É a capa de mais baixo nivel, encárgase de adecuar o sinal de información (modular/demodular) as características do canal xunto co transporte do fluxo de bits entre emisor e receptor a través do medio de transmisión.

• Enlace. Correspondese coa segunda capa mais baixa, encárgase de función de control: MAC, control de fluxo, control de erros.

• Rede. Encárgase de levar a cabo funcions como a identificación de paquetes e o seu enrutamento a través da rede. Pode fragmentar paquetes en trozos máis pequeños, control de congestión enviando os paquetes que forman parte da comunicación a través de distintos camiños para evitar saturar certos enlaces.

• Transporte. A sua función esencial é o troceado/ensamblado de paquetes. Tamén leva a cabo funcions como control de erros, control de fluxo, multiplexación e identificación do número de porto.

• Sesión. Encárgase de levar a cabo un control das sesions que se establecen sobre os servizos ofrecidos na rede e emular unha comunicación duplex. Tamén leva a cabo función de sincronismo, establecer prioridades das distintas sesions establecidas.

• Presentación. Define o formato dos datos que se van a intercambiar entre as aplicación e ofrece os programas de usuario (aplicacións) un conxunto de servizos relacionados coa transformación de datos (compresión de datos e cifrado).

• Aplicacións. Proporciona un medio os programas de aplicación para que accedan o entorno de comunicación OSI a traves dunha interfaz gráfica (GUI) ou de comandos (LUI).

Comunicacións orientadas á conexión. Son aquelas nas que é necesario un establecemento da comunicación.

Comunicacións non orientadas á conexión. Son aquelas que  pode establecer unha comunicación sen conexión previa.

Conmutación de mensaxes. Tecnoloxía que non fragmenta os mensaxes para a súa transmisión.

Conmutación de paquetes. Indica que o que viaxa pola rede son fragmentos de mensaxes máis grandes.

ATM. Modo de Transferencia Asíncrono. Comprobación da cabeceira, non dos datos.

ACK / NACK. Mensaxe que envia o destinatario o orixe para que este sepa que lle chegou o mensaxe. Ack mensaxe recibido correctamente. Nack, mensaxe recibido con erros.

Cabeceiras. Datos de control que se engaden os paquetes que conteñen o número de secuencia (orden dos paquetes), número de porto de orixen e destino.

Control de acceso ao medio (MAC). En cada momento só transfire datos un só dos equipos para así evitar colisións.

Control de fluxo. Controla a velocidade de transmisión por parte do emisor mediante un diálogo co receptor coa finalidade de evitar cuellos de botella.

Control de erros. Comproba e corrixe, se é posible, os posibles erros que se produciron durante a transmisión dos paquetes a través do medio.

Suma de verificación (Checksum). Revisa o conxunto de bits da cabeceira para saber se os paquetes chegaron completos.

Modelos de referencia. Serie de modelos a seguir para a solución de problemas de comunicación.

Capa ou nivel. Resultado da división dos problema de comunicación en subproblemas independentes entre sí.

Entidades e entidades pares. Entidad, conxunto de elementos activos de cada capa. Entidades pares, conxunto de elementos activos do equipo emisor e receptor.

Protocolo. Conxunto de regras que controlan a secuencia de accións que ocurren durante a comunicación entre entidades pares.

Interfaz. Comunicación que se entrablece entre duas capas adxacentes .

Arquitectura de rede. Conxunto funcional concreto de capas e protocolos entre entidades pares.

Pila de protocolos. Conxunto de protocolos que utiliza un determinado sistema.

A utilización dun so tipo de cable para todos os servizos que se queiran prestar permite a centralización e facilita a administración e mantemento.

Ventaxas aportadas:

• Independencia de proveedor e protocolo. Utilizase unha mesma normativa que indica cómo se deben facer as cousas. Con esta infraestructura xenérica conseguese a compatilbilidade entre distribuidores.
• Flexibilidade de instalación.
• Capacidade de crecemento. Utilizarase o mesmo sistema para as posibles ampliacións.
• Facilidade de administración.

O cableado estructurado divide a rede en módulos, independentes pero integrados entre sí. Estes modulos ou subsistemas están organizados xerárquicamente en niveis:

• Área ou posto de traballo. Defínese como a zona donde están os distintos postos de traballo da rede. Comprende todo o que se conecta a partir da roseta de conexión ata os propios dispositivos a conectar.
• Subsistema de cableado horizontal ou de planta. É o encargado de interconectar as distintas áreas de traballo, desde as correspondentes rosetas de cada posto de traballo o punto central que as interconecta, o panel de parcheado ou Patch Panel ubicado no armario de distribución. A topoloxía utilizada é a de estrela.
• Subsistema de cableado vertical ou backbone. É o que interconecta os distintos armarios de comunicacións. A topoloxía que usa é en estrela xerárquica, existindo un panel de distribución central o que se conectan os paneis de distribución horizontal.
• Subsistema de campus. Fórmano os elementos de interconexión entre un grupo de edificios que posean unha infraestructura común.
• Cuarto de telecomunicacións. É o área dun edificio utilizada para o uso exclusivo de equipos asociados co sistema de cableado de telecomunicacións.
• Cuarto de equipos. É un espazo centralizado para os equipos de telecomunicación que serven os ocupantes do edificio.

Wi-Fi é unha marca da Wi-Fi Alliance (anteriormente a WECA: Wireless Ethernet Compatibility Alliance), a organización comercial que adopta, proba e certifica que os equipos cumplen os estándares 802.11.

O estándar é IEEE 802.11. que é o de redes de área local.

Existen diferentes tipos de Wifi:

• IEEE b. Utiliza a banda de 2.4 GHz e ten unha velocidade de 11 Mbps.
• IEEE g. Utiliza a banda de 2.4 GHz, ten unha velocidade de  54 Mbps.
• IEEE a. Utiliza a banda de 5 GHz, ten unha velocidade de 54 Mbps.
• IEEE n. Utiliza a banda de 2.4 GHz, ten unha velocidade de 108 Mbps.

Existen varios dispositivos que permiten interconectar elementos Wi-Fi, de forma que poidan interactuar entre sí. Entre eles destacan:

• NIC. Network Information Center o Centro de Información sobre a Rede, é un grupo de persoas, unha entidade ou unha institución encargada de asignar dominios de internet.
• Punto de acceso (AP). En lugares onde o sinal Wi-Fi do router non teña suficiente radio colocanse estos dispositivos, que reciben o sinal ben por un cable UTP que se leve ata él ou ben que capturen o sinal débil e o amplifique.
• Router wifi. Permite a conexión de dispositivos inalámbricos as redes as que o enrutador está conectado mediante conexions por cable.
• Repetidores wifi. É un dispositivo electrónico que recibe un sinal débil ou de baixo nivel e o retransmite a unha potencia o nivel más alto, de tal modo que se poidan cubrir distancias más longas sen degradación ou cunha degradación tolerable.

Ventaxas

• Flexibilidade e movilidade. Calqueta que teña acceso a rede pode conectarse desde distintos puntos dentro dun rango suficientemente amplo de espacio.
• Aforro en infraestructuras de rede xa que non hai gasto en cableado.

Desventaxas.

• Menor velocidade debido as interferencias e perdidas de sinal que o ambiente poida acarrear.
• Seguridade. Existen alguns programas capaces de capturar paquetes, traballando coas tarjeta Wi-Fi en modo promiscuo, de forma que poden calcular o contrasinal da rede e desta forma acceder a ela.

Parametros de configuración.

• SSID. (Service set identifier) Nome da rede.
• Canal.
• Cifrado: web, wpa. Encárgase de codificar a información transmitida.
• Control de acceso por MAC, so se permite acceso a rede a aqueles dispositivos que a dirección MAC estea incluida nos parametros de configuración do router.

Conectamos os equipos o switch mediante cable utp paralelo. O seguinte será poñer as direccións IP e as máscaras os equipos. Para comprobar que todo funciona correctamente faremos pings entre os equipos.