Blog

Breve historia

En 1969 a axencia norteameriacana de proxectos de investigación avanzada (Advanced Research Projects Agency) recibiu o encargo de proxectar un sistema de interconexión de ordenadores que debia poder resistir a destrucción de parte da súa infraestructura a causa dun posible ataque, de forma que dous nodos calquera puideran seguir conectados sempre que houbera algunha ruta que os unira. Debía usar a conmutación de paquetes e topoloxía mallada.

Estándares de Internet

• IETF. (Internet Engineering Task Force). Grupo de Traballo en Inxeniería de Internet. É unha organización internacional que ten como obxetivo contribuir a inxenería de internet, actuando en diversas areas.

• RFC’s. (Request For Comments). Son unha serie de notas sobre Internet que comenzaron a publicarse en 1969. Cada unha de elas individualmente é un documento cuio contido é unha proposta oficial para un novo protocolo da red Internet que se explica con todo detalle para que no caso de ser aceptado poida ser implementado sen ambigüedades.

Capas e protocolos do modelo TCP/IP.

1. Aplicación. Encargada de interactuar co usuario. Debe ser un entorno amigable, cómodo, eficiente, pouco lioso… existen dous tipos de interfaz:

• Interfaz de usuario en linea de comandos (LUI).

• Interfaz gráfico de usuario (GUI).

Protocolos:

• TELNET. Encargado de controlar equipos remotamente. RFC 854 (Español)
• SSH. Encargado de controlar equipos remotamente de forma segura (utiliza a información cifrada). RFC 4251
• HTTP. HyperText Transfer Protocol. É o protocolo utilizado polo servizo www para a transferencia de sitios web. RFC 2616
• HTTPS. Protocolo de Transferencia de Hipertexto. Protocolo destinado a transferencia segura de datos de hipertexto (versión segura http). RFC 2818
• FTP. Protocolo de Transferencia de Ficheiro. Encargado de levar a cabo o intercambio de ficheros entre equipos distantes que se encontran conectados a rede. RFC 959 (Español)
• SMTP. Protocolo Simple de transferecia de Correo Electrónico. É o protocolo utilizado entre servidores de correo coa finalidade de transferir o correo electrónico o servidor destinatario. RFC 2821
• POP. Protocolo de Oficina de Correos. Utilizado para conectar o cliente a un servidor de correo. RFC 1725
• SNMP. Protocolo Simple de Xestión de Redes. É un protocolo utilizado para a administración e xestión remota dos dispositivos de rede. RFC 3410
• DNS. Domain Name Server. Encargado de realizar a conversión de nomes de dominio a direccións IP ou inversa. RFC 1034 (Español)

2. Transporte. Trocea a mensaxe en paquetes e engade unha cabeceira co número de secuencia, número de porto de orixe e número de porto de destino. Os protocolos desta capa son o TCP (Transmision Control Protocol) necesita conexión previa e o UDP (User Datagram Protocol) non necesita conexión previa.

3. Rede. Identifica o equipo de orixen/ destino mediante o uso de direccións IP e o encamiñamento dos paquetes. O protocolo desta capa é o IP (Internet Protocol).

4. Enlace. Dividese en:

• LLC. Control de enlace lóxico.

Ten como función detectar erros para iso utiliza as técnicas de bits de paridade e uso de códigos cíclicos (CRC).

Outra das función é o control de fluxo, para iso utiliza :

• protocolo de parada e espera. Envia unha trama, non envia a seguinte ata non recibir unha confirmación do receptor. Problema: tempo excesivo.

• protocolo de ventá deslizante. As tramas viaxan simultáneamente, varias tramas e paquetes de confirmación.

• MAC. Control de acceso o medio. Para que non se produzan colisións utiliza as seguintes técnicas:
  • IEEE 802.3 (Ethernet). CSMA/CD 1 persistente. Comproba se está sendo usado o canle, persiste ata que se desocupa. Se hai unha colisión detectaa e para a transmisión.
  • IEEE 802.11 (WLAN). CSMA/CA. Non detecta colisións.
    • Ventaxas: ahorro no coste e movilidade.
    • Inconvintes: velocidade, facilidade de intervir o medio, maior número de erros.

5. Físico. Transmisión de bits, aspectos electrónicos, conectores, características de medios de transmisión.

Primeiro crearemos a carpeta DATOS.

Para iso posicionaremonos na carpeta home e pediremos ser supervisor. Escribiremos:

• cd ..
• su

Escribiremos o contrasinal. Para crear a carpeta poremos:

• mkdir DATOS

Se escribimos ls veremos que aparece a carpeta creada.

Agora crearemos dentro da carpeta DATOS as carpetas Publico e Grupos.

Dentro da carpeta Grupos creamos ASI e Audiovisual.

Ahora dentro de ASI creamos Redes.

Agora crearemos grupos: asi e audiovisual. Escribiremos:

• addgroup asi

• addgroup audiovisual

Para visualizar os grupos escribiremos

• more /etc/group

Agora o grupo asi asignaremoslle a carpeta ASI e o grupo audiovisual asignaremoslle a carpeta Audiovisual.

• chown root:asi ASI

• chown root:audiovisual Audiovisual

Agora axustaremos os seguintes permisos.

Para iso escribiremos:

• chmod 775 DATOS
• chmod 777 DATOS/Publico
• chmod 775 DATOS/Grupos
• chmod 770 DATOS/Grupos/ASI
• chmod 770 DATOS/Grupos/ASI/Redes
• chmod 770 DATOS/Grupos/Audiovisual

Agora creamos os usuarios marta e pepe. Escribimos:

• adduser marta

• adduser pepe

Incluiremos a marta no grupo asi e a pepe no grupo audiovisual. Escribiremos:

• adduser marta asi

• adduser pepe audiovisual

Agora comprobaremos que marta e pepe estan no seu grupo. Escribiremos:

• more /etc/passwd

Por ultimo borraremos todo o creado.

• os usuarios.

• os grupos

• e as carpetas

Breve historia.

O modelo OSI xurdiu co fin de promover a creación dunha serie de estándares que especificaran un conxunto de protocolos que foran independentes do fabricante que o implantara. A organización que o propuxo foi o estándar ISO basándose no modelo de IBM o SNA.

Ventaxas:

• Definición teórica do modelo de arquitectura de rede.

Inconvintes:

• Chegou demasiado tarde.
• Redundante.  Levan a cabo funcións similares en distintas capas.
• Non existe un equilibrio entre as funcións que realizan as capas, estando algunhas de elas sobrecargadas e outras apenas fan nada.

Capas:

• Física. Está ligada coa transmisión de bits. É a capa de mais baixo nivel, encárgase de adecuar o sinal de información (modular/demodular) as características do canal xunto co transporte do fluxo de bits entre emisor e receptor a través do medio de transmisión.

• Enlace. Correspondese coa segunda capa mais baixa, encárgase de función de control: MAC, control de fluxo, control de erros.

• Rede. Encárgase de levar a cabo funcions como a identificación de paquetes e o seu enrutamento a través da rede. Pode fragmentar paquetes en trozos máis pequeños, control de congestión enviando os paquetes que forman parte da comunicación a través de distintos camiños para evitar saturar certos enlaces.

• Transporte. A sua función esencial é o troceado/ensamblado de paquetes. Tamén leva a cabo funcions como control de erros, control de fluxo, multiplexación e identificación do número de porto.

• Sesión. Encárgase de levar a cabo un control das sesions que se establecen sobre os servizos ofrecidos na rede e emular unha comunicación duplex. Tamén leva a cabo función de sincronismo, establecer prioridades das distintas sesions establecidas.

• Presentación. Define o formato dos datos que se van a intercambiar entre as aplicación e ofrece os programas de usuario (aplicacións) un conxunto de servizos relacionados coa transformación de datos (compresión de datos e cifrado).

• Aplicacións. Proporciona un medio os programas de aplicación para que accedan o entorno de comunicación OSI a traves dunha interfaz gráfica (GUI) ou de comandos (LUI).